Steve Miller

Amerikaanse bluesgitarist en -zanger die zijn grootste succes kent met de veelgecoverde hit 'Fly Like An Eagle' en het nummer 'The Joker'.

Steve Miller wordt in 1943 geboren als zoon van een zangeres en een muziekgekke pathologist. Zijn vader koopt na de oorlog een professionele bandrecorder. Zijn vader leert in de lokale jazzclub veel artiesten kennen en regelmatig komen er dan ook daadwerkelijk artiesten thuis bij de familie Miller. Vaak wordt er dan ook nog even een stukje gespeeld dat vervolgens opgenomen wordt. Gitarist Les Paul is een graag geziene gast bij de familie Miller. Hij is ook degene die de dan pas 5jarige Steve zijn eerste gitaarles geeft.

Als Steve een jaar of 7 is verhuist de familie van noordelijke Milwaukee naar het zuidelijke Dallas. Ook hier blijven regelmatig muzikanten langskomen. Als bluesgitarist T-Bone Walker op een dag langskomt houdt Steve's vader Steve thuis om hem mee te laten genieten van Walker's gitaarspel. De jonge Steve wordt helemaal verliefd op de blues. Een jaar later (als Steve pas 12 is) richt hij zijn eerste band op: the Marksmen. Om er zeker van te zijn dat zijn moeder hem naar optredens zou rijden leert hij zijn broer Buddy bass spelen en haalt hem vervolgens bij de band. 

The Marksmen zijn vrij succesvol, uiteindelijk krijgt de jonge band zelfs optredens in andere staten. Na 5 jaar houdt de band op met bestaan als Steve gaat studeren aan de Universiteit van Wisconsin. Hij zoekt daar weer een nieuwe band bij elkaar: The Ardells. Steve is de motor achter de band, hij regelt het management, speelt gitaar en zingt. Nadat Steve zijn vriend en ex-Marksmen gitarist Boz Scaggs bij de band haalt wordt de band vrij succesvol in de regio.

Na 4 jaar met the Ardells vertrekt Steve naar Denemarken om verder te studeren in Kopenhagen. Als hij terug komt in de VS wordt hij in Chicago gegrepen door de daar zeer populaire bluesstroming. Een concert van de Paul Butterfield Blues Band raakt hem zo veel dat hij zijn bijna afgeronde studie laat voor wat het is. Hij verhuist naar Chicago en gaat aan het werk als sessiemuzikant. 

Miller richt met toetsenist Barry Golberg de band World War Three op. De naam wordt al snel vervangen door The Miller-Goldberg Blues Band. De band krijgt een contract bij platenmaatschappij Epic waarop de single 'Mothers Song' uitkomt. De band krijgt een plek als huisband in een New Yorkse club. Als Miller terugkomt in Chicago blijkt dat de blues aardig doodgebloedt is. De band gaat uit elkaar.

Steve gaat aan het werk als sessiemuzikant en besluit al snel dat hij een muziekstudie wil gaan volgen. Als hij niet toe wordt gelaten verkoopt hij al zijn boeken en koopt een busje om daarmee naar de westkust te gaan. Hij eindigt in San Francisco waar The Summer Of Love op dat moment zijn hoogtepunt beleefd. Steve besteed zijn laatste 5 dollar aan een kaartje voor de show van de Paul Butterfield Blues Band en Jefferson Airplane. Paul Butterfield herkent Steve en vraagt hem om even op het podium mee te komen spelen. Steve's optreden wordt zeer goed ontvangen door het publiek en Steve besluit een tijdje in San Francisco te blijven hangen.

Steve besluit weer een band op te richten: de Steve Miller Blues Band. Na een korte periode viel de band wat uit elkaar. Steve haalde alweer zijn vriend Boz Scaggs erbij en verandert de bandnaam in de Steve Miller Band. De bijdrage van de band aan de film Revolution wordt door het dan nog jonge tijdschrift Rolling Stone de hemel in geprezen. Die recensie levert de band een platendeal met Capital Records op.

Het eerste album van de band, Children Of The Future, wordt in Engeland opgenomen. Eenmaal terug in de States duikt de band een maand na de release van het eerste album alweer de studio in voor de opvolger Sailor.  Enkele maanden na Sailor wordt in Enfeland Brave New World opgenomen. Net voordat Steve terug gaat naar de VS met de masters van het album loopt hij 
Paul McCartney{/l} tegen het lijf. Hij vraagt de ex-Beatle om mee te spelen. Zo verschijnt de single 'My Dark Hour' waarop McCartney drumt, zingt en basst.

Ondanks enkele personeelswisselingen (onder andere Boz Scaggs verlaat de band) blijft de band gewoon doorgaan. De albums A Brave New World , Your Saving Grace en Number 5 presteren goed in de albumlijsten. De band is constant onderweg. Of er wordt getoert, of er wordt aan nieuw materiaal gewerkt. Optredens gebeuren onder andere samen met grote namen als The
Doors{/l}, Gratefull Dead{/l} en Sly & The Family Stone{/l}.

Als Steve in 1971 richting het vliegveld rijdt krijgt hij een aanrijding. HIj is 8 maanden lang uitgeschakeld. De albums Recall The Beginning en Anthology verschijnen nog, maar Steve is tijdens zijn rustperiode een nieuwe weg ingeslagen qua muziek. Hij produceert het volgende album The Joker zelf, en met succes, de plaat behaalt goud. Steve besluit het rustig te houden en sluit zich anderhalf jaar lang op in zijn studio en komt slechts een paar keer even boven water voor een optreden.

Resultaat van deze eenzame opsluiting zijn 24 nummers die in 2 weken op worden genomen in San Francisco. Na ruim een half jaar fine tunen en afmixen is het resultaat het album Fly Like An Eagle. De titelsong van het album wordt een grote hit. Ook het volgende album, Book Of Dreams, wordt zeer goed ontvangen. De band breekt ook door in de rest van de wereld.

De populariteit van de band is gigantisch, toppunt is een concert voor 100.000 man in het Oakland Coliseum. Het album Abracadabra is commercieel een groot succes, het levert de band hun eerste platina plaat op. In 1988 verschijnt het album Born 2 Blue, een album waarop Steve teruggrijpt naar de muzikale roots uit zijn jeugd. Wide River, het laatste studioalbum van Steve en zijn band, verschijnt in 1993.

 

Terug naar Hoofdindex