Small Faces
Britse band die in het eind van de jaren 60 hits scoort met ‘Itchycoo Park’, ‘All Or Nothing’ en ‘Lazy Sunday’.
De Small Faces
ontstaan als Steve Marriot, die op jonge leeftijd al was begonnen met acteren in
film en theater, Ronnie Lane ontmoet in de muziekwinkel waar Steve werkt. Steve
heeft net een aantal geflopte singles gehad, zowel solo als met verschillende
bandjes. Als Ronnie op een dag een nieuwe bass komt kopen in de winkel adviseert
Steve hem. Ronnie had Steve al eens zien optreden Ze raken verder in gesprek en
Ronnie blijft tot sluitingstijd in de winkel hangen en gaat daarna met Steve mee
naar huis. Steve draait enkele R&B singles en ze blijken dezelfde muzieksmaak te
hebben.
Ronnie herinnert zich dat Steve een goede zangstem heeft en vraagt Steve om mee
te jammen met zijn band, de Pioneers, in de kroeg waar ze altijd optreden. Steve
wordt ontzettend dronken en sloopt de piano die in de bar staat. De groep wordt
de kroeg uitgesmeten en dringend verzocht niet meer terug te komen.
Steve en Ronnie richten met drummer Kenney Jones en pianist Jimmy Langwith (ook
bekend als Winston) Small Faces op. Ze treden veel op en krijgen bekende fans
als Sonny &
Cher{/l} en de
Rolling Stones{/l}. De groep tekent uiteindelijk bij
het Decca label. De eerste single van de band is ‘What'Cha Gonna Do About It’ en
belandt op nummer 14 in de Britse hitparade. Jimmy blijkt na een aantal
optredens toch niet helemaal in de band te passen en wordt vriendelijk doch
dringend verzocht de band te verlaten. Jimmy richt zijn eigen band op en speelt
uiteindelijk een rol in de musical Hair.
Jimmy wordt vervangen door Ian "Mac" McLagan. In 1966 komt de band met een
nieuwe single, ‘Sha La La La Lee’. Hoewel het nummer een top 3 hit wordt in
Engeland (in Nederland komt het nummer niet hoger dan 31) is de band niet
tevreden met de single. Volgens de band is het te veel pop en te weinig de
Rhythm & Blues die ze gewend zijn te spelen. De band toert zichzelf letterlijk
kapot als Steve tijdens een optreden plotseling ineen stort. Later dat jaar komt
het zelfgetitelde debuutalbum van de band uit. De single ‘All Or Nothing’ komt
op 2 in Nederland. De band is gigantisch populair in Engeland, ze krijgen overal
te maken met gillende fans die de bandleden aan willen raken.
De volgende single is ‘My Minds Eye’. De single wordt tegen de wil van de groep
uitgebracht, het nummer was volgens de band nog niet af maar wordt door hun
manager doorgespeeld naar de platenmaatschappij. De groep gaat ondertussen meer
de psychedelische kant op, mede door hun LSD gebruik. In 1967 krijgt de groep
een nieuwe manager, Andrew Loog Oldham, die ook met de Rolling Stones werkt.
Oldham laat de groep tekenen bij zijn eigen maatschappij, Immediate Records.
Bij Immediate krijgt de groep meer ruimte om aan nieuw materiaal, er wordt
minder getoerd en meer tijd doorgebracht in de studio. De eerste single op het
nieuwe label is ‘Here Comes The Nice’ die in Nederland net in de top 30 belandt.
Met de single ‘Itchycoo Park’ breekt de groep ook door in de VS, in Nederland
wordt het een top 3 hit. In 1968 komt het album Ogden's Nut Gone Flake,
geïnspireerd door het Sgt. Pepper album van de Beatles. Het album wordt een
groot succes.
Maar ook de relatie met Immediate loopt scheurtjes op. Dit gebeurt als de single
‘Lazy Sunday’, eigenlijk opgenomen als een grap, uit wordt gebracht als single.
Hoewel het nummer een hit wordt (nummer 1 in Nederland, nummer 2 in Engeland) is
de band niet te spreken over de actie. De single ‘The Universal’ wordt geen hit
in thuisland Engeland, maar in Nederland weet de single toch nog op nummer 14 te
eindigen. Steve voelt zich niet serieus genomen als artiest en probeert zijn
vriend Peter Frampton bij de band te halen. De rest van de groep zit dit echter
niet zitten. Als de band tijdens een optreden ‘Lazy Sunday’ aan het spelen is
wandelt Steve van het podium af. Hij stapt uit de band en richt zijn eigen band
op, Humble Pie.
De band besluit de taken van Steve binnen de groep (gitaar en zang) te verdelen
onder twee nieuwe leden: Ron Wood en de later legendarische
Rod Stewart{/l}. Immediate is inmiddels failliet en de
band verhuist naar Warner Music. Ze brengen nog 1 album uit onder de naam Small
Faces, daarna veranderen ze de bandnaam in The Faces. The Faces scoren enkele
hits, de single ‘Stay With Me’ komt in Nederland op 4 in de hitlijsten. Na 4
albums (First Step, Long Player, A Nod Is as Good as a
Wink...To a Blind Horse en Ooh La La) stapt Stewart in 1975 uit de
band om zich op zijn solocarrière te richten.
De band besluit er in z’n geheel maar mee te stoppen. Halverwege de jaren ’70
komen de Small Faces weer bij elkaar en brengen de albums Playmates and
78 in the Shade uit. Helaas worden dit niet zulke grote hits als het
oude Small Faces werk en is dit het laatste wat we van de groep te horen
krijgen. De leden gaan elk hun eigen kant op. Ronnie overlijdt in 1997 aan de
gevolgen van MS.