Sheryl Crow

De muziek van Sheryl Crow is lange tijd een weergave geweest van haar muzikale passies, die haar inspireerde toen ze in Kennett opgroeide. Vanaf haar debuut 'Tuesday Night Music Club', wat in 1994 onmiddellijk voor haar grote doorbraak zorgde, tot het naar haarzelf genoemde album 'Sheryl Crow' (1996) en het album 'The Globe Sessions' (1998), is Crow zich blijven ontwikkelen, door haar passies en speciale stem te verkennen. Ze heeft haar vruchtbare terrein als zangeres en songwriter afgebakend. Met haar laatste album C'mon C'mon heeft Crow nu het volume omhoog gegooid en is ze losser geworden. Klaar om het echte Rock & Roll album te maken dat haar er in eerste instantie toe bewoog muziek te maken. C'mon, C'mon is een directe hartendief als rockalbum, een klassieker voor op de weg. Voor Crow was het maken van dit album een lange en moeilijke weg. Zelfs het bedenken van een toepasselijke naam voor het album leek eeuwig te duren. "Het album zou oorspronkelijk 'Songs From The Waiting Room' gaan heten, omdat die titel veel betekenis voor mij had gedurende het maken van dit album," vertelt Crow. "Maar dat was in conflict met de kracht van het album." Crow legt uit dat ze er naar verlangde om een album te maken "in de stijl van de klassieke rock uit de jaren '70 en '80, pure rock nummers, die je kunt zingen als een soundtrack van je zomer, nummers die echt verbonden zijn met rock." En zo gebeurde het dat Crow een kick-ass album maakte, zonder toepasselijke titel. Op het allerlaatste moment schreef ze het nummer C'mon, C'mon dat ze meteen opnam. Het was een geweldige, krakende rocksong die ze samen met goede vriend Stevie Nicks zong. "Het leek het gevoel van de rest van het album boven te brengen," vertelt Crow. En C'mon, C'mon is zeker een album met veel gevoel! De ontwikkeling van het album gaat niet voorspoedig. "Ik wens mijn opneemproces niemand anders toe. Ik werk als het ware in een kringetje. Als ik begin heb ik een goed idee wat voor soort album ik wil maken, maar dan maak ik op de een of andere manier het tegenovergestelde! Maar aan het eind luister ik naar mijn album en ontdek ik dat het toch redelijk is wat ik in eerste instantie wilde. Nadat ik in het midden van de opnames nogal een dieptepunt beleefde, kreeg ik in het laatste stadium van het opnemen van dit album weer nieuwe energie." De reden van Sheryls burnout was een aantal vervelende ervaringen die allen voortkwamen uit het feit dat ze de laatste jaren gewoonweg veel te hard had gewerkt. Muziek was haar leven geworden in plaats van iets wat ze graag deed. "Ik had een gesprek met Chrissie Hynde over de muziekbusiness en hoe het is om een vrouw te zijn. Ik zei dat ik soms het gevoel had dat ik er geen zin meer in had, en dat ik niet meer wist waarover ik schreef. Dat het erop leek dat ik niets meer kon afmaken en dat het langer duurde om een album te maken. Ze zei tegen me dat ik me moest realiseren dat muziek iets is dat je doet en dat het niet je leven is. Op dat moment realiseerde ik me dat het oké zou zijn als ik het niet meer zou doen, dat mijn leven dan nog steeds zin zou hebben. Met de vrijheid van die wetenschap lukte het album op eens wel. Het was alsof er een energiebom onder het album was afgegaan.". Op het album komt Chrissie Hynde niet voor. Vele andere oude vrienden van Sheryl wel. Zo zingen Don Henley, Emmylou Harris, Dixie Chick, Natalie Maines, Liz Phair, Lenny Kravitz en Doyle Bramhall III mee. "Het is misschien vreemd maar ik maakte me wel zorgen toen ik me realiseerde dat ik zoveel vrienden op mijn album had. Ik vroeg me af hoe ze dit vonden en of het zou lijken dat ik geld probeerde te verdienen door middel van mijn vriendschappen. Maar ik realiseerde me dat ik boven alles gewoon de emotionele steun nodig had." Deze steun vond ze ook in zeer onverwachte hoek: Op het nummer 'Soak Up The Sun' hoor je Liz Phair naast Sheryl. "Liz was aan het basketballen aan de zijkant van de studio en maakte nogal veel lawaai. In plaats van haar uit te schelden heb ik haar mee de studio in gesleept. Het nummer 'Steve McQueen' lijkt geschreven voor twee Steves, Miller en McQueen. Crow vertelt: "Het is eigenlijk een schaamteloze ode aan Steve Miller. Ik had zijn naam al in mijn hoofd toen ik over het maken van dit album nadacht. Ik dacht na over de albums en de muziek die eigenlijk symbool staan voor mijn rebelse jaren - net mijn rijbewijs gehaald, beetje door het dorp rijden, luisteren naar Rock Radio (waar voornamelijk Rumors, Heart, Steve Miller, Lynyd Skynyrd en Peter Frampton gedraaid werden). Na mijn optreden in Central Park wilde ik echt weer terug naar dat rock en roll gevoel. Ik wilde die plaat maken. Voor mij heeft het een beetje dat Steve Miller 'Flike Like An Eagle'- gevoel of iets van The James Gang. Die nummers staan naar mijn idee voor die drang om wild en vrij te zijn. Steve McQueen was voor mij het oerbeeld van het rebelse, een vrije geest, mysterieus, een held en erg Amerikaans. En dat was waar hij voor stond, voor mij in ieder geval. Al die dingen, die vrijheid van leven en hoe we dat kwijt aan het raken waren in Amerika. 'Steve McQueen' is een nummer over het verliezen van de onschuld. De lyrics van 'Soak Up The Sun' zijn ontstaan op het dieptepunt van dit album. Toch is het het vrolijkste, up-beat nummer van het album geworden. het is een soort van sociaal commentaar op de hoeveelheid kleinigheden die tijdens het leven aan ons voorbij komen en hoe we die momenten missen, hoe we ze eigenlijk gewoon voorbij laten gaan. "Ik dacht bij mezelf: ik draai alleen maar rondjes, ik weet niet zeker wat ik nou eigenlijk aan het doen ben. En iedere dag die voorbij gaat, krijg ik niet meer terug. Het is eigenlijk een liedje over het verlangen naar de simpele dingen in het leven." Sheryl heeft ook samen met haar zus geschreven. Zij woont in Nasville en houdt zich bezig mey het schrijven van countrynummers. Het lied 'It's So Easy' hebben ze samen oorspronkelijk voor een andere artiest geschreven. "Ik belde Jimmy Lovine van Interscope Geffen A&M Records en vertelde dat mijn zus en ik dit nummer hadden geschreven, een wals. Het was eigenlijk echte country. Hij wilde het graag horen en vond het een geweldig nummer maar vond dat ik het zelf moest uitvoeren. Dus heb ik het samen met Don Henley opgenomen. Ik ken hem al veertien jaar. Het was heerlijk om met hem te werken. En het nummer moest ook echt als duet worden opgenomen. 'It's So Easy gaat over een geheime relatie, de betrokkenen weten dat het verkeerd is maar vinden het vreselijk moeilijk er een einde aan te maken." Voor het nummer 'You're An Original' werkte Sheryl samen met Lenny Kravitz. "Het nummer is eigenlijk een soort commentaar op wat er allemaal gebeurt in de popmuziek. Het wordt de norm om het publiek optimaal opneembare muziek te voeren, die iedereen kan begrijpen. Niemand is meer origineel en ik heb dus heel veel respect voor mensen die echt met iets origineels komen als Lenny." C'mon C'mon is geen commercieel album dat is geschreven voor de dertienjarigen die tegenwoordig de grootste markt lijken te vormen. "Ik weet dat ik geluk zou hebben als een paar dertienjarigen mijn album kochten. Ik voel me heel gelukkig en ook daar zou ik erg blij van worden. Maar ik ben blij met iedereen die mijn album koopt. Ik weet eigenlijk niet echt wie mijn album koopt maar ik hoop dat het dezelfde invloed zal hebben op hun leven als de muziek waar ik naar luisterde toen ik jong was, op mij had. Ik hou heel veel van de liedjes waar ik mee opgroeide en daar is C'mon C'mon dan ook op gebaseerd, dat gevoel van toen. Hopelijk vinden mensen iets op het album wat voor hun van betekenis is, dat staat voor vrijheid en individualiteit en voor het gevoel dat alles mogelijk is."

 

Update:

Sheryl's voorlaatste album, Detours, verscheen in februari 2008. Het is het meest politieke album dat ze uitbracht. Zo refereert ze in haar songs o.a. aan de orkaan Katrina en de oorlog in Irak. Maar ze snijdt ook persoonlijker onderwerpen aan, zo gaat Make It Go Away over de behandeling van haar borstkanker, en Lullabye for Wyatt over haar geadopteerde zoon. De eerste singles Shine Over Babylon (alleen digitaal verkrijgbaar) en Love Is Free worden bescheiden hits in de Verenigde Staten. De tour ter promotie van het album brengt Sheryl sinds lange tijd weer naar Nederland: op 29 juni 2008 was ze de afsluitende hoofdact op het gratis festival Parkpop in Den Haag.

Nieuw album

Sheryl Crow – 100 Miles From Memphis

De eerste single die Sheryl Crow kocht als kind was I Want You Back van The Jackson 5. Eind jaren ’80 was Crow achtergrondzangeres van Michael Jackson tijdens zijn Bad World Tour. Met 100 Miles From Memphis keert de zangeres terug naar de klanken uit haar jeugd. Titel 100 Miles From Memphis is een verwijzing naar de afstand tussen Memphis, Tennessee – bakermat voor veel country, rock-‘n’-roll en soul – en Kennett, Missouri, zo’n 150 kilometer noordelijker; de geboorteplaats van Sheryl Crow. Crows laatste twee albums – Wildflower en Detours – waren commercieel en artistiek niet zulke hoogvliegers als de voortreffelijke jaren ’90-albums Tuesday Night Music Club, Sheryl Crow en The Globe Sessions. De sticker op de hoes lijkt de twee vorige platen (respectievelijk uit 2005 en 2008) zelfs volledig te ontkennen, met de tekst “a long-awaited return of the 9x Grammy winner”. Het werd wel eens tijd dat ze weer een goed album uitbracht; zoveel is waar. Ironie wil dat geen enkel nummer daadwerkelijk is geschreven of opgenomen in Memphis, maar grotendeels in New York, Los Angeles en Nashville. Sessiegitarist Doyle Bramhall II en Justin Stanley (echtgenoot van Nikki Costa) produceerden samen met Crow. Het wordt evident dat Sheryl Crow een verleden heeft met oude soul van labels als Motown, Stax en Atlantic. Waar Roses And Moonlight een broeierige affaire met funk verraadt, is Eye To Eye een vluggertje met reggae – en vingervlugge Rolling Stones-gitarist Keith Richards als derde wiel. 100 Miles From Memphis bevat grotendeels eigen werk, maar ook enkele covers. Zo gaat Crow in duet met Justin Timberlake op Terence Trent D’Arby’s Sign Your Name en op Sideways met Citizen Cope – de zanger die het oorspronkelijk opnam in 2004. Bonustrack I Want You Back is een goed gelijkende cover van het Jackson 5-origineel. Zelfs Crows stem lijkt opmerkelijk veel op die van een jonge Michael. Los daarvan zijn deze coverversies compleet overbodig op het anderzijds prima album. In zijn beste momenten klinkt 100 Miles From Memphis als warme herinneringen aan Sly & The Family Stone (Our Love Is Fading), Stevie Wonder (Summer Day, Peaceful Feeling) en Al Green (op het fantastische titelnummer). Tussen de soulachtige arrangementen door ontbreekt het niet aan meer typische Sheryl Crow-nummers als Long Road Home, Say What You Want en de georkestreerde ballad Stop (sterke gelijkenis met Stop! van Sam Brown).Het album evenaart nergens Tuesday Night Music Club, maar toont wel de ambitie die we in geen tien jaar van Sheryl Crow gehoord hebben.

 

Persoonlijk leven

Crow heeft onder andere relaties gehad met gitarist Eric Clapton en met Amerikaans wielrenner Lance Armstrong.

In 2005 werd in een vroeg stadium borstkanker bij Sheryl geconstateerd. In juni 2006 startte ze alsnog haar uitgestelde tour door de Verenigde Staten en Canada samen met zanger John Mayer.

In 2007 komt Sheryl in het nieuws door andere zaken dan haar muziek, namelijk door haar oproep om ten bate van het milieu zuiniger te zijn met toiletpapier en de adoptie van een jongetje dat Wyatt Steve heet.

In 2010 adopteert ze weer een zoon, genaamd Levi James, geboren op 30 april 2010.

Discografie

Albums

Album(s) met hitnoteringen in
de Nederlandse
Album Top 20/50/75/100

Datum van
verschijnen

Datum van
binnenkomst

 Hoogste 
positie

 Aantal 
weken

 Opmerkingen 

Tuesday night music club

1993

10-12-1994

21

43

 

Sheryl Crow

1996

12-10-1996

30

23

 

The globe sessions

1998

03-10-1998

27

11

 

Live from Central Park

1999

-

 

 

Live album

C'Mon c'mon

2002

20-04-2002

50

6

 

The very best of Sheryl Crow

2003

01-11-2003

72

4

Verzamelalbum

Wildflower

2005

01-10-2005

54

3

 

Hits & rarities

2007

-

 

 

 

Detours

2008

09-02-2008

36

6

 

100 Miles from Memphis

2010

 

 

 

 

 

Singles

Single(s) met hitnoteringen in
de
Nederlandse Top 40

Datum van
verschijnen

Datum van
binnenkomst

 Hoogste 
positie

 Aantal 
weken

 Opmerkingen 

Leaving Las Vegas

1993

-

 

 

 

Run baby run

1993

16-04-1994

tip4

-

#45 in de Single Top 100

What I can do for you

1993

-

 

 

 

All I wanna do

1994

05-11-1994

15

9

#10 in de Single Top 100

Strong enough

1994

25-03-1995

tip19

-

 

Can't cry anymore

1995

-

 

 

 

If it makes you happy

1996

05-10-1996

tip19

-

 

Everyday is a winding road

1996

-

 

 

#79 in de Single Top 100

Hard to make a stand

1997

-

 

 

 

A change would do you good

1997

-

 

 

 

Home

1997

-

 

 

 

Tomorrow never dies

1997

22-11-1997

tip13

-

#43 in de Single Top 100

My favorite mistake

1998

19-09-1998

tip22

-

#79 in de Single Top 100

There goes the neighborhood

1999

-

 

 

#99 in de Single Top 100

Anything but down

1999

-

 

 

 

The difficult kind

1999

-

 

 

 

Sweet child o' mine

2000

-

 

 

#95 in de Single Top 100

Soak up the sun

2002

06-04-2002

tip9

-

#76 in de Single Top 100

Steve McQueen

2002

-

 

 

#86 in de Single Top 100

Picture

2002

-

 

 

met Kid Rock & The Twisted Brown Trucker Band

The first cut is the deepest

2003

-

 

 

#79 in de Single Top 100

Light in your eyes

2004

-

 

 

 

Good is good

2005

-

 

 

#98 in de Single Top 100

Always on your side

2006

-

 

 

met Sting

Try not to remember

2006

-

 

 

 

Shine over Babylon

2007

-

 

 

 

Love is free

2008

-

 

 

 

Now that you're gone

2008

-

 

 

 

Out of our heads

2008

-

 

 

 

Externe links

www.sherylcrow.com Officiële website

Mediabestanden

 

Terug naar Hoofdindex