Shelby Lynne
"Het verlies van Country is een belangrijke winst voor de Rock," schreef Chris Willman in Entertainment Weekly over het alom geprezen album 'I am Shelby Lynne', waarvoor de zangeres in 2000 een Grammy won. Op haar nieuwe album 'Love, Shelby', hoor je dat ze het rockgehalte nog wat meer opgevoerd heeft door met producer Glen Ballard (van Alanis Morissette's Jagged Little Pill) samen te werken. Samen maakten ze een album dat alle beloftes van het vorige album meer dan waarmaakt. Natuurlijk is het typische accent uit Alabama nog steeds aanwezig. Maar de 13 nummers op het album 'Love, Shelby' zijn een duidelijke verzameling van alle grote elementen van de klassieke popmuziek. Het geweldige openingsnummer "Trust Me" doet je denken aan de beste rockzangeressen van deze tijd, maar dan unieker. Op andere nummers gebruikt Lynne dezelfde 'blue eyed soul' als Dusty Springfield en Aretha Franklin en dat maakt 'I am Shelby Lynne' een geschenk uit de hemel in dit tijdperk van muzikale verkrachtingen. Het nummer 'Ain't It The Truth' zal de oude garde groen van jaloezie maken. Er zijn ballads (zoals het mooie 'Wall In Your Heart' en het jazzy 'Tarpoleon Napoleon'), pure pop meesterwerken (zoals 'Killin' Kind', wat ook op de soundtrack van Bridget Jones's Diary staat) en natuurlijk zuivere rock. Ze heeft zelfs op unieke wijze John Lennons 'Mother' opgenomen. Dit nummer was, samen met een prachtige versie van Jimmy Webbs 'Wichita Lineman', heel lang als ruwe cover een hoogtepunt van haar live optredens. De eerlijke, opbiechtende tekst van Lennon licht eigenlijk de vaak pijnlijke, opbiechtende stijl toe van Lynnes eigen teksten. En ze krijgt het voor elkaar zijn nummer helemaal eigen te maken.Toen Shelby Lynne eerder dit jaar haar Grammy won voor "Best New Artist" moesten veel bekenden lachen. 'I am Shelby Lynne' was namelijk haar zesde album! Maar op veel manieren was dit ook haar eerste echte album vanuit artistiek oogpunt; het was op zijn minst een artistieke hergeboorte. Op haar 18e verhuisde Shelby van Alabama naar Nashville waar ze een onderdeel werd van de moderne country machine. Ze nam vijf albums op voor vier verschillende labels. Hoewel ze briljante momenten had, paste geen een cd bij de hoofdstroming en Lynne voelde zich constant een buitenstaander. In 1998 verliet ze Nashville om naar Palm Springs, California, te verhuizen. Daar ontwikkelde ze het materiaal waarmee ze uiteindelijk de Grammy zou winnen. De titel 'I Am Shelby Lynne' was dus eigenlijk een uiting van bevrijding. Zoals de toepasselijke titel van haar nieuwe album, 'Love, Shelby' de indruk wekt dat deze geweldige muziek, Shelby Lynnes emotionele handtekening is. "Glens energie is heel positief en zorgt dat ik een kant van mij laat zien die ik hiervoor niet durfde tonen, namelijk mijn vrolijke kant, mijn 'Ik weet wat liefde is' kant." Het is niet mogelijk naar 'Love, Shelby' te luisteren zonder gelijk alle gevoelens te ervaren die goede muziek de luisteraar behoord te bezorgen.