Een van de grootste bands uit de muziekgeschiedenis. Niet voor niets beter bekend onder de bijnaam 'The Greatest Rock & Roll Band in the World'. De Rolling Stones hebben sinds de jaren '60 meer dan 50 (!) hits in Nederland gescoord. Om over het aantal verkochte albums nog maar te zwijgen. In 2002 verschijnt de verzamelaar Forty Licks. Naast (bijna) alle klassiekers (zoals 'Angie', 'Paint It Black', 'Miss You' en 'Satisfaction'), staan er ook een vier nieuwe nummers op.

De Rolling Stones bestaan uit Mick Jagger (zang, gitaar, mondharmonica), Keith Richards (gitaar, zang), Charlie Watts (drums) en Ron Wood ( gitaar, zang). Mick Jagger en Keith Richards kennen elkaar van de middelbare school als ze in 1962 in Londen een bluesgroep oprichten. Ze zijn fan van Amerikaanse R&B, en ze noemen de band dan ook naar het nummer ‘Rolling Stone’ van de bluesvertolker Muddy Waters. De muziek die ze in die tijd maken heeft al veel weg van de rockmuziek die ze later zouden produceren. 

In 1963 verschijnt de eerste officiële single, ‘Come On’. In datzelfde jaar breekt de groep in Groot-Brittannië door met ‘I Wanna Be Your Man’ (geschreven door Paul McCartney en John Lennon), gevolgd door de hits ‘It's All Over Now' (1964) en ‘The Last Time' (1965). Het succes van de Rolling Stones is voor een groot deel te danken aan het rebelse karakter van de band… sex, drugs en rock ‘n roll! De muzikanten zijn tegenpolen van de braverikken van The Beatles die met hun keurige haar en nette pakken een totaal andere band zijn. 

In die tijd ben je dan ook OF Beatles- OF Rolling Stones-fan. De concerten van The Stones zijn berucht, altijd breekt er wel een relletje uit. Zoals bij hun eerste Nederlandse optreden in het Scheveningse Kurhaus in 1964, waar het publiek het zaalmeubilair kort en klein slaat. Met ‘(I Can't Get No) Satisfaction’ (1965) bereikt de groep voor het eerst de hoogste notering in de Amerikaanse hitparade. De band gaat vanaf dan eigen materiaal schrijven en laat geen nummers meer door anderen maken. In de jaren ’60 laten The Rolling Stones zich inspireren door de flower power en de hippiecultuur (met de daarbij behorende experimenten met geestverruimende middelen) maar keren uiteindelijk terug naar hun eigen rocksound met het album Beggars Banquet (1968). 

In 1969 verlaat Brian Jones de band wegens een meningsverschil over de te volgen muzikale richting. Kort daarop verdrinkt hij in het zwembad bij zijn huis in Sussex en wordt hij vervangen door Mick Taylor, die op zijn beurt in 1974 weer wordt vervangen door Ron Wood. Inmiddels blijven The Stones voor opschudding zorgen met drugschandalen en uit de hand lopende concerten. Een dieptepunt is een concert in Altamont, waar een donkere jongen voor de ogen van Mick Jagger wordt doodgestoken door een lid van de Hell's Angels die op dat moment bewaker is. 

In 1971 richten The Stones een eigen label op, Rolling Stones Records, en vanaf die tijd verschijnen hun albums in eigen beheer. In de jaren zeventig en tachtig worden er een flink aantal wereldtournees ondernomen en met sterke albums bewijst de band tot de beste rockbands van de wereld te behoren die het ook durft gevoelige ballads te maken zoals ‘Angie’ (1973). De soloprojecten van de bandleden zijn minder succesvol en worden door het publiek minder gewaardeerd. Twee groots opgezette wereldtournees (Steel Wheels Tour, 1989, en Urban Jungle World Tour, 1990) toont dat de groep hun bijnaam ''The Greatest Rock & Roll Band in the World’ niet voor niets heeft gekregen. 

Begin 1993 verlaat de originele bassist Bill Wyman (eigenlijk: William Perks) de groep en hij wordt opgevolgd door Darryl Jones (o.a. ex-Sting). De jaren negentig verlopen uiterst succesvol en de in 1994 ondernomen Voodoo lounge-tournee haalt de hoogste recette uit de popgeschiedenis. Ook bij de kaartverkoop voor hun Bridges to Babylon-concerten (1998) worden alle records gebroken. Alleen al in Nederland haalt het een absoluut snelheidsrecord van 200.000 kaartjes in één dag! In 2002 verschijnt de verzamelaar Forty Licks. Naast (bijna) alle klassiekers, staan er ook een aantal nieuwe nummers op.

Uiteindelijk dreigt dan toch het doek te vallen voor de band, wanneer bij Charlie Watts keelkanker wordt geconstateerd in september 2004. Maar de behandeling is succesvol en hij sluit zich zodra hij kan weer aan bij zijn collega´s.

In mei 2005 maakt de band bekend dat ze in augustus op wereldtournee gaan. De nieuwe plaat, Bigger Bang heeft begin september zijn release, en is na 8 jaar weer het eerste volledig nieuwe studioalbum. Enkele weken voor de relaese van het album zijn er 3 tracks,  ‘Back Of My Hand’, ‘Streets Of Love’ en ‘Rough Justice’, al op het net beschikbaar. De mannen schrijven hiermee geschiedenis, want nooit eerder brengt zo een grote act meer dan één nummer digitaal uit nog voor het verschijnen van het album.  

De band sluit dit jaar ook een deal met TV-Netwerk ABC en de National Football League (NFL). Het hele football seizoen staat in het teken van The Stones. Ze verschijnen in reclamefilmpjes en er worden tijdens de kick-off avond beelden van concerten en videoclips getoond.

Aan het einde van 2005 brengen ze in samenwerking met koffieketen Starbucks een cd uit met daarop remixes, b-kanten en zeldzaam materiaal van de groep.