Ray Charles

Grondlegger van de soul. Ray Charles (Robinson) mengt in de jaren ’50 gospel, blues, jazz, rhythm&blues en zelfs country tot een nieuwe muziekstijl die aanvankelijk vooral aanslaat bij de zwarte bevolking van de Verenigde Staten. Charles overlijdt op 10 juni 2004 op 73-jarige leeftijd aan de gevolgen van een leverziekte. De in Albany, Georgia geboren en vanaf zijn zesde blind zijnde Charles heeft in 1951 zijn eerste rhythm & blues-hit met ‘Baby, Let Me Hold Your Hand’, gevolgd door ‘I Got a Woman in 1955’.  Met ‘What'd I Say’ overschrijdt hij de dan scherpe grens tussen zwarte rhythm & blues en de blanke popmuziek en scoort in beide hitlijsten. Charles’ jaren ’60 zijn geplaveid met hitsingles als ‘Unchain My Heart’, ‘Hit the Road Jack’, ‘I Can't Stop Loving You’ en ‘You Are My Sunshine’, de meeste vaak gecoverd in volgende decennia. Meer nog dan om zijn hitsuccessen wordt Ray Charles geroemd om zijn consistente oeuvre van klassieke songs waarbij vele invloeden uit verschillende hoeken van de populaire muziek terug te horen zijn. Met vooral zijn nummers uit de periode 1955-1965 heeft hij een enorme basis gelegd voor de popmuziek tot en met nu.  Op donderdag 10 juni 2004 overlijdt de blinde Charles na een langdurig gevecht tegen een leverziekte. Zoals bij veel artiesten stijgt zijn populariteit na zijn overlijden ontzettend. De cd Genius Loves Company waarop hij samenwerkt met artiesten als Norah Jones{/l}Van Morrison{/l} en Elton John{/l}, doet het goed bij het grote publiek. Maar zijn bekendheid bereikt zijn hoogste punt  door de film Ray. Deze film, die het levensverhaal van Charles laat zien, wordt een gigantische bioscoophit. De film wordt genomineerd voor 3 Oscars waaronder die voor beste film. Uiteindelijk  wint Jamie Foxxx de Oscar voor beste acteur voor zijn vertolking van Ray Charles in de film.


 

Terug naar Hoofdindex