Marlayne

Biografie

Natuurlijk betekende de deelname aan het Eurovisie Songfestival (29 mei 1999 in Jeruzalem) de doorbraak van Marlayne als solo-zangeres. Een doorbraak die al gestalte kreeg toen de 28-jarige Baarnse enkele maanden eerder met het aanstekelijke ’One Good Reason’ met overgrote meerderheid het Nationale Songfestival won. En daarmee een ticket voor Jeruzalem. Waar ze vooraf door velen getipt werd als kanshebster, op het moment suprème ook een prima performance gaf voor het oog van honderden miljoenen tv-kijkers, doch als gevolg van het tele-voting-systeem uiteindelijk genoegen moest nemen met een gedeelde achtste plaats.
Maar Marlayne is meer dan alleen ‘Het Meisje van het Songfestival’. Ze ging dan ook niet bij de pakken neerzitten na haar avontuur in De Heilige Stad. Marlayne is een zelfbewuste zangeres die drommels goed weet wat ze wil. En dat is een langdurige solo-carrière. Geen ‘one-hit-wonder’ zijn, iemand die iedereen over een half jaar weer vergeten is. Marlayne wil laten zien dat ze een volwassen artieste is, met een volwassen pop-repertoire.
Deze ambities wekken geen verbazing bij het zien van haar achtergrond.
Als dochter van Rein van den Broek, trompettist en bandleider van de jaren zeventig razend populaire formatie Ekseption, raakte ze al vroeg in de ban van de muziek. Ze kreeg op haar achtste haar eerste klassieke pianoles en droomde van een carri&egarve;re als concertpianiste. Zoals zo vaak bij kinderen het geval is, veranderde deze droom snel. Marlayntje was helemaal weg van het stoere nummer ‘I Love Rock & Roll’ van Joan Jett & The Blockhaerts (1982) en veranderde radicaal van koers: ze wilde popzangeres worden. Op haar zestiende begon ze zelf liedjes te schrijven, stopte met pianolessen en stapte na de havo over op het conservatorium voor de opleiding zang, lichte muziek.
Ze bleek een goede leerling, stak veel op van docenten als Greetje Kauffeld en Humphrey Campbell en rondde de studie een jaar eerder dan gepland af. Cum laude!
Met haar eigen band toerde Marlayne langs de verschillende muziekcafés om daar haar eigen repertoire, samen met Michel van Schie en Lou Guldemond geschreven, aan het publiek ten gehore te brengen. Bij het publiek sloeg de muziek aan, maar de platenmaatschappijen wisten niet goed in welke commerciële hoek ze deze blonde zangeres moesten plaatsen. Na het succes van ‘One Good Reason’ zullen zij zich wel even achter de oren hebben gekrabd.
Marlayne deed nog tijdens haar studie ervaring op in studio's als sessiezangeres voor jingles, commercials en in achtergrondkoortjes. Dat bracht haar bij de Frogettes, het koor dat René Froger begeleidde bij zijn concerten. Voor het eerst mocht ze een beetje aan het sterrendom ruiken. Na tien keer Ahoy’ en tweemaal de legendarische Kuip-concerten met Froger stapte ze over naar een andere nationale grootheid, Ruth Jacott. Na twee zeer leerzame theaterseizoenen achtte Marlayne de tijd rijp om haar vleugels uit te slaan.
"Toeval bestaat niet. Iets heeft zo moeten zijn, maar dan moet je er wel open voor staan", is de filosofie van Marlayne. Dat was het geval bij het nummer ‘One Good Reason’. "Mijn gevoel zei ja, ik was namelijk meteen verliefd op het nummer", herinnert Marlayne zich.
Nu is ze blij dat ze haar gevoel gevolgd heeft. Dankzij het Songfestival kent iedereen in Nederland - en daarbuiten - Marlayne als een professionele, gedreven zangeres, die overduidelijk houdt van haar vak. Een veelzijdige zangeres bovendien, wat ze bewijst in het romantische, Nederlandstalige duet ‘Ik Kan 'T Niet Alleen’ met Gordon. Een single die de nationale hitlijsten haalde.
Marlayne is inmiddels druk bezig een nieuwe droom te verwezenlijken, met behulp van platenmaatschappij EPIC, haar man, steun en toeverlaat Danny Sahupala en het hele team rondom hen. In alle rust, zeer weloverwogen, werken ze aan Marlaynes eerste cd-album ‘Meant To Be’, dat 26 februari op de markt is verschenen. Het album is inmiddels voorafgegaan door haar derde solo-single ‘I Quit’. Op het album zullen naast diverse eigen composities ook nummers van internationaal hoog aangeschreven namen te horen zijn, waaronder een nummer dat zij samen met Ali Thomson schreef. Want Marlayne houdt niet van half werk, van een album bestaande uit drie bijeengeraapte singles en verder wat opvulling. "Over de hele linie wil ik kwaliteit leveren met mijn team. Want ik voel mezelf pas echt succesvol, als ik me in alle opzichten van mijn beste kant kan laten zien en horen".
Het moge duidelijk zijn: Marlayne is MEER dan "Het Meisje van het Songfestival"!