Destiny's Child

Het verhaal van Destiny's Child begint wanneer de achtjarige Beyoncé Knowles op een auditie haar leeftijdsgenootje LaTavia Robertson leert kennen. De meisjes sluiten vriendschap en al snel brengen ze samen met Beyoncés nichtje Kelly Rowland hun vrije woensdagnamiddagen door met het bestuderen van videobeelden van The Supremes en Jackson 5 en het nabootsen van hun idolen voor de spiegel. Twee jaar later wordt het groepje uitgebreid met LaToya Luckett en het fleurige kwartetje begint zanglessen te volgen en schoorvoetend hun eerste optredens als Destiny's Child te geven. Vader Knowles is apetrots op de opmerkelijke professionaliteit waarvan de prille tieners blijk geven, engageert zich als manager en schrijft hen in voor de talentenjacht 'Star Search'. Meerdere schnabbels volgen en de meisjes maken geleidelijk aan genoeg naam voor zich om voorprogramma's voor groepen als Dru Hill en SWV in de wacht te slepen.
In 1996 wordt Destiny's Child getekend door Columbia Records en in 1998 nemen ze onder auspiciën van dat label het nummer 'Killing Time' op voor de soundtrack van 'Men in Black'. In februari 1998 brengen de meisjes hun debuut-cd 'Destiny's Child' uit, waarop naast 'Killing Time' ook de hit 'No, No, No' staat. De meisjes mogen mee op tournee met grote namen als Boyz II Men en K-CI & Jo Jo en halen voor het einde van het jaar hun eerste awards binnen.
Het grote succes komt er echter pas met hun tweede cd. 'The Writing's on the Wall' komt in 1999 op de zesde plaats binnen in de Billboard 200 en levert met 'Bug a Boo', 'Say My Name', 'Jumpin', Jumpin'' en vooral 'Bills, Bills, Bills' vier successingles op rij af. 'Bills, Bills, Bills' bezet negen weken lang de eerste plaats van de Amerikaanse hitlijsten en steekt daarmee elke andere single in 1999 de loef af. Het album blijft ook in 2000 hoge verkoopstoppen scheren, maar ondanks het doorlopende succes komen er problemen binnen de groep. LaTavia en LaToya worden aan de deur gezet en vervangen door Farrah Franklin en Michelle Williams. Veel details over deze ontwikkelingen worden er niet vrijgegeven, maar het groeiend ongenoegen van LaTavia en LaToya over het management van vader Knowles zou de belangrijkste reden van de breuk zijn. Beide meisjes nemen het niet dat ze uit de groep gezet worden en spannen een proces in tegen vader en dochter Knowles en Kelly Rowland. Met de vervanging zit het intussen ook niet helemaal snor, want Farrah Franklin verlaat de groep nog geen vijf maanden na haar toetreding. Destiny's Child besluit dan maar als een trio verder te gaan.
In het najaar van 2000 beginnen de meisjes aan de opnames van een derde langspeler, vergeten daardoor dat ze ook nog een hele Europese tournee moeten afwerken en besluiten noodgedwongen de Europese fans in de kou laten staan. LaTavia en LaToya leggen vervolgens hun geschil met Beyoncé en Kelly bij, maar blijven vader Knowles vervolgen.
In mei 2001 verschijnt Destiny's Childs derde album 'Survivor'. De eerste single 'Independent Women Part I' speelt een bijrolletje op de soundtrack van 'Charlie's Angels'. In de ban van het filmwereldje brengt Kelly Rowland haar eerste solosingle 'Angel' uit, een nummer op de soundtrack van de komedie 'Down to Earth'. De fans hoeven echter niet te panikeren, want Kelly heeft geen plannen om de groep te verlaten. Phew, da's een hele opluchting!

Terug naar Hoofdindex