Counting Crows

 

In 1990 als akoestisch duo opgericht door Adam Duritz en gitarist David Bryson, en genoemd naar een Engels kinderrijmpje. Ze breiden een jaar later uit tot een sextet en verzorgen het voorprogramma van Bob Dylan. In 1993 vallen ze in voor Van Morrison op de openingsceremonie van de Rock 'n' Roll Hall of Fame en produceert T-Bone Burnett hun debuut 'August and everything after''. Het is een neerslachtige plaat die vooral opvalt door de sombere teksten en de expressieve zang van Adam Duritz, die met zijn kapsel en mimiek overigens sterk op een aan weltschmerz en vlooien ten ondergaande zwerfhond trekt. Hoewel de plaat aanvankelijk onopgemerkt in de winkelrekken blijft liggen breekt de groep in 1994 plots door met de single 'Mr. Jones'. Het plots uit de lucht gevallen succes komt in volle snelheid neer op het hoofd van Duritz, die opeenvolgende liefdesperikelen beleeft met beroemdheden als Courteney Cox die kost wat kost gefotografeerd willen worden met de hippe clochard van de week. De zanger verwerkt zijn problemen met het moeilijke en getormenteerde 'Recovering the Satellites' dat geproduceerd wordt door Gil Norton (onder andere Père Ubu en The Pixies) en waarmee Counting Crows het succes van hun debuut verder zet. 'This desert life' volgt in 1999. In 2000 toert de band samen met de Vlaamse band Arid door Europa.