Arid (België)

Jasper Steverlinck
David Du Pré
Steven Van Havere
Filip Ros
 
 
In 1995 ging gitarist David Du Pré op zoek naar een zanger voor zijn toenmalige band om uiteindelijk op de proppen te komen met Jasper Steverlinck. Dat dat een gouden keuze was, zou later blijken want Steverlincks stemgeluid zweeft ergens in het interbellum tussen de keeltjes van Jeff Buckley en Freddie Mercury. Zoals zovele Belgische bands stuurde ook Arid een cassette op naar de Rock Rally. Vrij onverwacht bereikten ze de finale waarin ze een erg matige indruk nalieten. Volgens Arid zelf kwam het rockconcours net iets te vroeg voor de band die nog volop een consensus zocht tussen gitaargeluid en vocalen. Na de Rally trok Arid zich in volledige anonimiteit een hele tijd terug om in de repetitieruimte een eigen repertoire te ontwikkelen. Twee jaren later was er veel veranderd. Steven Van Havere (ex-Gorki drummer) kwam de band vervoegen en daarna begon het eigenlijk pas goed te rollen voor Arid. De groep nam 'Little Things of Venom' op, een gedroomd debuut op de digitale schijf dat geproduceerd werd door Dave Anderson die in een vorig leven al samenwerkte met Edwyn Collins en The Fine Young Cannibals. Gastmuzikanten op 'Little Things of Venom' zijn Piet Goddaer van Ozark Henry en David Dewaele van Soulwax. Via via kwam de plaat in handen van Rachel Felder van het Amerikaanse Columbia Records die het album na enkele luisterbeurten omschreef met volgende veelzeggende uitspraak: "It's fucking magical." In de lage landen leerde het grote publiek Arid kennen na een aantal voorprogramma's van K's Choice, de groep rond Sarah en Gert Bettens. Later zouden 'Too Late Too Night' en 'Believer' radiohitjes worden die uitblonken door hun geëmotioneerde ondertoon. Eind 1999 werd Arid zelfs gevraagd door het Britse Suede om hun voorprogramma te verzorgen in de Hallen Van Schaarbeek, waar Arid eens te meer onderstreepte dat het als liveband enorm veel progressie maakte.