Arid (België)
Jasper
Steverlinck
David Du Pré
Steven Van Havere
Filip Ros
In
1995 ging gitarist David Du Pré op zoek naar een zanger voor zijn toenmalige
band om uiteindelijk op de proppen te komen met Jasper Steverlinck. Dat dat
een gouden keuze was, zou later blijken want Steverlincks stemgeluid zweeft
ergens in het interbellum tussen de keeltjes van Jeff Buckley en Freddie
Mercury. Zoals zovele Belgische bands stuurde ook Arid een cassette op naar de
Rock Rally. Vrij onverwacht bereikten ze de finale waarin ze een erg matige
indruk nalieten. Volgens Arid zelf kwam het rockconcours net iets te vroeg
voor de band die nog volop een consensus zocht tussen gitaargeluid en vocalen.
Na de Rally trok Arid zich in volledige anonimiteit een hele tijd terug om in
de repetitieruimte een eigen repertoire te ontwikkelen. Twee jaren later was
er veel veranderd. Steven Van Havere (ex-Gorki drummer) kwam de band vervoegen
en daarna begon het eigenlijk pas goed te rollen voor Arid. De groep nam
'Little Things of Venom' op, een gedroomd debuut op de digitale schijf dat
geproduceerd werd door Dave Anderson die in een vorig leven al samenwerkte met
Edwyn Collins en The Fine Young Cannibals. Gastmuzikanten op 'Little Things of
Venom' zijn Piet Goddaer van Ozark Henry en David Dewaele van Soulwax. Via via
kwam de plaat in handen van Rachel Felder van het Amerikaanse Columbia Records
die het album na enkele luisterbeurten omschreef met volgende veelzeggende
uitspraak: "It's fucking magical." In de lage landen leerde het grote publiek
Arid kennen na een aantal voorprogramma's van K's Choice, de groep rond Sarah
en Gert Bettens. Later zouden 'Too Late Too Night' en 'Believer' radiohitjes
worden die uitblonken door hun geëmotioneerde ondertoon. Eind 1999 werd Arid
zelfs gevraagd door het Britse Suede om hun
voorprogramma te verzorgen in de Hallen Van Schaarbeek, waar Arid eens te meer
onderstreepte dat het als liveband enorm veel progressie maakte.