Beach House - Bloom (Waardering Muziekwereld) 8½
Victoria Legrand en Alex Scally maakten met Teen Dream één van de popmonumenten van 2010. Op dat derde album van het duo uit Baltimore is hun dromerige en in reverb ondergedompelde sheogazepop met veronrustende onderlaag geperfectioneerd, en de songs zijn sterk. Het leverde ze een flinke doorbraak op. Wat nu? is dan de vraag bij veel bands, maar van Beach House hoef je geen radicale veranderingen te verwachten. Legrand en Scully werken al sinds het debuut uit 2006 aan een eigen geluidswereld, die op elke plaat een klein stukje verder evalueert. Bloom opent dan ook vertrouwd maar majestueus met het onderkoelde Myth, gelijk een nieuwe Beach House classic. Toch zijn er verschillen. Zo is het geluid nog voller geworden, soms op het pompeuze af. Legrands synthlagen en Scally’s gitaar vechten constant om een prominente plek voorin de mix. De desolate sfeer van liedjes als Zebra ontbreekt grotendeels, Beach House is wat lichtvoetiger en directer geworden. Legrands rokerige stem (Nico, Marianne Faithfull) draagt de songs wederom. Bloom bevat met Myth, Lazuli, Other People en The Hours een handvol prachtsongs, maar de galmende geluidsmuur kan compositorisch mindere momenten (Troublemaker, New Year) niet verbloemen. De finale is met de ballade On The Sea en Irene weer erg fraai. Bloom is niet Beach House’ beste, maar bevat genoeg superieure momenten en zal de verdere opmars van het duo geen moment in de weg zitten.
John Denekamp
Bron: www.lustforlife magazine.nl
Gepubliceerd op Muziekwereld: 7 juli 2012
|
|