Anna Coogan - The lonely cry of space and time (Waardering Muziekwereld)

Anna Coogan - The lonely cry of space and time

Het roer moest om. Schoon schip maken. Vijf jaar geleden liet Anna Coogan de americana en folk achter zich en vanaf het moment dat ze een elektrische gitaar heeft omgehangen, heeft ze, met ondermeer J.D. Foster, de paden van de rock verkend. The Lonely Cry Of Space And Time, gemaakt met drummer Willie B., vertaalt de ook persoonlijke moeilijke laatste vijf jaren. Ze uit onder meer haar ongerustheid, bij voorbeeld met betrekking tot ultrarechtse sentimenten ten opzichte van vluchtelingen. If they throw wide the gates / If they slam the doors / Keep on swimming until you find the shore, zingt ze in het prachtige Wishing Well. Die ongerustheid is verpakt in een soort ‘operarock’. Anna Coogan, die opera heeft gestudeerd, versmelt die stijl soms met rock. Dat intrigeert, verwondert, voelt soms ongemakkelijk aan maar raakt uiteindelijk onherroepelijk. In het titelnummer, gebruikt in de film Aelita, Queen Of Mars, bezingt ze de fascinatie voor de detectie van zwaartekrachtgolven. In het onheilspellende, instrumentale Last Exit luidt ze met fraai gitaarspel de noodklok over de klimaatverandering. De afwisseling is groot en geluidsman Matthew Saccuccinormo verdient een compliment, hij heeft een prachtig geluid gekoppeld aan een onheilspellend karakter. Anna Coogan heeft deze fascinerende plaat niet gemaakt, omdat het tijd werd voor nieuw werk. Ze heeft hem gemaakt, omdat het moest. En dat hoor je.

Auteur: Ed Muitjens

Bron: Popmagazine Heaven, nr. 4/2017

Website: www.popmagazineheaven.nl

 

Gepubliceerd op Muziekwereld: 6 augustus 2017

Listen tracks

Video

Website

 

 

Terug naar Hoofdindex