Ani DiFranco - Which side are you on? (Waardering Muziekwereld) 8
Een beetje tegen de traditie in stellen we vast dat de New Yorkse, maar momenteel in New Orleans wonende biseksuele zangeres Ani DiFranco ons deze keer drie jaar heeft laten wachten op een nieuwe plaat, daar waar ze in de voorbije decennia zowat elk jaar een nieuw album op de markt had gebracht. Het voordeel van deze wat langere break is dat ze in alle rust nieuwe nummers heeft kunnen componeren en daarna wat selectiever tewerk is gegaan in de keuze van de nummers die ze voor haar nieuwe cd “Which Side Are You On?” heeft weerhouden. De nu 41-jarige Ani DiFranco geldt sinds meerdere jaren als een icoon van de feministische gemeenschap maar kon ook op ruime muzikale erkenning rekenen voor haar meer dan 20 uitgebrachte platen sinds haar muzikale debuut in 1990 met het titelloze album “Ani DiFranco”. Zij is een zeer gewaardeerde zangeres, gitariste, dichteres, songschrijfster en eigenares van haar eigen platenlabel, waar ze ook beginnende muzikanten een faire kans wil bieden om in deze bikkelharde muziekbusiness door te breken. “Which Side Are You On?” is de opvolger voor haar in 2008 verschenen succesalbum “Red Letter Year” dat toen volgde op haar een jaar eerder uitgebrachte verzamelplaat “Canon”. Dit nieuwe project werd mee geproduceerd door haar trouwe ‘partner-in-crime’ en echtgenoot Mike Napolitano, die ook de productie van haar vorige studioplaat en zelfs van haar dochtertje Petah Lucia in 2007 voor zijn rekening had genomen. De titeltrack van dit album is een herbewerkte coverversie van een stokoude, klassieke protestsong van Florence Reece uit 1931, waarvoor Ani DiFranco een nieuwe, wat geactualiseerde tekst heeft geschreven. Voor een aantal andere tracks op deze cd werden er enkele grote namen bereid gevonden om mee te komen spelen en zingen in de twee studio’s in Louisiana en New York City waar de opnamen plaatsvonden. Zo zijn twee ‘Neville Brothers’ van de partij met Ivan en Cyril, zingt de voor haar platenlabel opnemende singer-songwriter Anais Mitchell mee en is er een opvallende rol weggelegd voor de legendarische folkzanger Pete Seeger, die op de ooit door hem zelf populair gemaakte titeltrack meezingt en banjo speelt. Ani DiFranco schrijft vaak autobiografische songteksten, maar ook haar opinie over de politieke gebeurtenissen en sociale fenomenen als racisme, seksisme, oorlog en armoede in haar thuisland Amerika wordt regelmatig kritisch geventileerd in een aantal liedjes. Zij doet dat met een bepaalde flair en voortreffelijke, vaak lieflijke zangpartijen. Van de twaalf tracks op “Which Side Are You On?” hebben wij hier vooral genoten van de liedjes “Splinter” dat over een aanstekelijke ‘groove’ beschikt, “Promiscuity” dat een aanklacht tegen monogamie inhoudt, openingstrack “Life Boat”, het door pianoklanken overheerste liedje “Albacore”, de op New Orleans brass band-muziek geïnspireerde song “If Yr Not” dat reflecteert over het fenomeen van ouder worden en de daarbij opduikende gemiste kansen en het laid back gebrachte “Mariachi”. Dit album is - zoals eigenlijk alle voorgaande platen van Ani DiFranco - een uiterst professioneel afgewerkte productie van een zangeres die haar vocale kwaliteiten nog steeds crescendo ziet gaan, net als haar steeds verbeterend songschrijverwerk. We denken dan ook dat we nog lang niet aan de laatste plaat in de lange carrière van deze dame toegekomen zijn met “Which Side Are You On?”.
(valsam)
Bron: www.rootstime.be
Gepubliceerd op Muziekwereld: 7 februari 2012
|
|