Ana Alcaide - Leyenda  (Waardering Muziekwereld)

Ana Alcaide - Leyenda

Het meest recente album Leyenda (Legende) van de Spaanse zangeres/tekstdichteres Ana Alcaide verscheen reeds zo’n half jaar geleden, maar wanneer ik eind vorig jaar niet albumreleases van 2016 in diverse muziekgenres was gaan selecteren en beluisteren ten behoeve van mijn top-10 lijstjes, had ik dit album waarschijnlijk niet ontdekt.

Reeds op 7-jarige leeftijd begon Ana met vioolspelen en studeerde in Madrid aan het Getafe Conservatory of Music en op latere leeftijd toog zij voor het eerst naar Zweden om daar haar muziekstudie te vervolgen aan de Lund University. Na terugkeer in Toledo en een succesvol afgeronde studie in Madrid als biologe met als specialisme botanisme, vertrok Ana in 2005 weer naar Zweden waar zij tijdens haar verblijf opnieuw in aanraking kwam met de nyckelharpa, een traditioneel Zweeds strijkinstrument dat stamt uit de Middeleeuwen en wel overeenkomst heeft met de draailier, met dien verstande dat de nyckelharpa met een korte, hoge strijkstok wordt aangesneden in afwijking van de draailier, waar de snaren in beweging worden gebracht door een wiel met een zwengel. Ana Alcaide raakte in de ban van de nyckelharpa en zij leerde dit instrument te bespelen en sindsdien is de nyckelharpa onlosmakelijk verbonden met haar muziek.

De nyckelharpa speelt dus, naast de schitterende engelachtige vocalen van Alcaide, een eminente rol op Leyenda. Ana Alcaide heeft een ijzersterk gevoel voor sfeer en melodie die prima associeert met het albumthema. De muziek op het album vormt namelijk een avontuurlijke muzikale reis, opgedragen aan legendarische vrouwen uit de oudheidkundige geschiedenis: een muzikaal exposé over de kracht van de vrouw! Een kwaliteit die onmisbaar is op een album waar in elk lied één vrouwenlegende centraal staat en elk stuk om een heel karakteristieke muzikale ambiance vraagt. Zoals de vliegende Chinese godin Luolaien, de Spaanse Ondine, die alleen ‘s nachts zichtbaar was. Of de in grotten levende Lamia de Kobate naast de The Selkie Bride: een als zeehond levende vrouw die haar huid inruilt om als mens op het land te leven. Al deze legendes worden op ‘Leyenda’ zeer fraai muzikaal vertaald.

Leyenda doorkruist twaalf nummers lang een mystiek folklandschap waar je als luisteraar van de ene in de andere verbazing rolt vanwege de diverse spannende muzikale wisselwerkingen, van songs met Oosterse invloeden (denk aan de muziek van Loreena McKennitt) via pure folk, regelmatig meerstemmig (denk aan het Finse Värttina of het Belgische Laïs) tot folk uit haar geboortestreek Galicië, die sterke verwantschap heeft met de Keltische folk. De sfeervolle klankdecors zijn van een ongelooflijke schoonheid door kruisbestuivingen van Ana’s schitterende vocalen met de reeds besproken nyckelharpa en diverse oosters klinkende instrumenten, waarvoor de credits mede uitgaan naar Ana’s vaste bandleden Rainer Seifert (Spaanse gitaar, sitar), Bill Cooley (salterio, luit, santoor), Bruno Duque (fluit, dulzaina (Spaanse rietfluit), moxeño, ney, xaphoon) en David Mayoral (diverse percussie-instrumenten), alsook een vermeldenswaardige rol voor de zanfona (draailier), die in La Lamia De Kobate prachtig wordt bespeeld door gastmuzikant Renzo Ruggiero.

Leyenda heeft mij keer op keer betoverd van de eerste tot de laatste minuut. Waren Ana Alcaides vorige albums al van heel hoge kwaliteit, op Leyenda overtreft zij zichzelf en stijgt tot grote hoogte. Leyenda was eind vorig jaar één van mijn grootste ontdekkingen in het folkgenre en het album belandde op een eervolle 6e plaats in mijn jaarlijst. Eind jaren 50, begin jaren 60, kreeg Ana’s beroemde plaatsgenoot wielrenner (klimmer) Fréderico Bahamontes als bijnaam ‘de adelaar van Toledo’. Ana Alcaide verdient wat mij betreft vanaf nu de bijnaam ‘nachtegaal van Toledo'!

Auteur: Fred Pach

 

Gepubliceerd op Muziekwereld: 31 januari 2017

Listen tracks

Video

Website

 

Terug naar Hoofdindex