Adam Cohen - We go home  (Waardering Muziekwereld) 8+

Adam Cohen - We go home

Dat het niet altijd even interessant is om een pa te hebben die Leonard Cohen heet en een heus popicoon is, mocht zoonlief Adam de voorbije jaren aan den lijve ondervinden. Toen hij in ’98 debuteerde was het natuurlijk nog wel een handig opstapje om als “de zoon van” vrijwel meteen door een behoorlijk groot publiek te worden opgepikt. Maar in de daaropvolgende jaren ging de aanleiding tot dat prille succes zich in zekere zin snel tegen hem keren. In die zin dat zo ongeveer alles wat hij deed steeds weer werd afgewogen tegen het werk van zijn ouweheer. En laat dat nu net zijn, wat de jonge Cohen te allen prijze wou vermijden…

Met zijn vorige plaat, het in 2011 verschenen en aanvankelijk nog als zijn afscheid van de “business” bedoelde “Like A Man”, viel voor Adam Cohen onverwachterwijze echter alles in de juiste plooien. Mede dankzij die intimistische beauty kwam hij erachter, dat eigenlijk enkel de eigen roots, de eigen familie, zijn thuis en het zichzelf (leren) kennen er toe deden. Hij kwam als het ware in het reine met zichzelf. En dat resulteerde eigenaardig genoeg uiteindelijk ook in zijn grootste commercieel succes so far. Cohen Jr. was nu definitief gelanceerd!

En dus was het wat ons betreft ook volop uitkijken naar ’s mans vijfde, het eerdaags te verschijnen “We Go Home”. Een plaat, die haar titel bij nader inzicht in meer dan één opzicht alle eer aandoet. Zo nam Cohen ze bijvoorbeeld grotendeels op in het kleine witte huisje op het Griekse eiland Hydra waar hij een groot deel van zijn kindertijd doorbracht en werkte hij ze verder af in zijn geboortehuis in Montreal. Zich daarbij terdege bewust van het feit, dat velen daardoor prompt weer in de richting van zijn vader zouden gaan wijzen, counterde hij alvast bij voorbaat door te stellen, dat zijn roots nu eenmaal óók dáár liggen. En “My muse is my home!”, aldus nog de jonge Cohen.

En die muze heeft hem ons inziens andermaal aan een zeer fraai album geholpen. Een echt groeibriljantje! Een plaat, die met elke nieuwe beluistering weer wat meer van haar vele interessante geheimen prijsgeeft. En veel van die geheimen blijken zich te situeren op het niveau van dialogen met zijn “ouwe”, zijn zeven jaar oude zoon Cassius en zichzelf. Al zitten er natuurlijk ook wel weer enkele liefdesliedjes in het pakketje.

Door zijn manier van zingen benadert hij daarbij vooral in vele van de wat zachtere nummers effectief (weer) zijn pa. We denken in die optiek bijvoorbeeld aan het hoogst vertederende “Song Of Me And You” en aan het al even knappe, nog als pianoballade ingezette, maar gaandeweg tot volbloed-popsong uitgroeiende “What Kind Of Woman”. Maar goed, die stem is er nu eenmaal, he…

Een andere duidelijk herkenbare invloed is Randy Newman. Diens muzikale geest waart alvast nadrukkelijk doorheen het aanstekelijke titelnummer “We Go Home”.

Bron: www.ctrlaltcountry.be

 

Gepubliceerd op Muziekwereld: 14 september 2014

Listen tracks

Video

Website

 

Terug naar Hoofdindex

 

Free counter and web stats