Harry Muskee - Assen, 10 juni 1941 – Rolde, 26 september 2011

De reacties die de dood van Harry Muskee de afgelopen weken losmaakten, lieten eens te meer zien hoe belangrijk zijn band voor de Nederlandse popmuziek is geweest. De albums van Cuby + Blizzards die de tand des tijds echt doorstaan hebben, zijn echter op de vingers van een hand te tellen. Ze kwamen ook nog eens in een korte periode tot stand. Het is de erfenis van een band die kort en hevig vlamde.

Hoe zou de Nederlandse popmuziek eruit gezien hebben zonder Miep Huisman? Het had ons in elk geval een legendarisch album gekost. In het midden van de jaren zestig is de bewuste jongedame de vriendin van Harry Muskee, de zanger van de Drentse bluesformatie Cuby + Blizzards. Het leven lacht hem toe. Zijn band wint per maand aan populariteit en hij is verliefd tot over zijn oren. Wanneer Mieps moeder naar Amsterdam verhuist, komt zij voor een keuze te staan: de Drentse liefde trouw blijven of zich storten op een grootstedelijk avontuur.

Het wordt het laatste. Zij laat een gebroken jongeman achter. Harry Muskee is maandenlang ontroostbaar. Het intense liefdesverdriet zorgt nog jaren voor inspiratie, met als meest aangrijpende voorbeeld Somebody Will Know Someday. Huilend als een aangeschoten wolf zingt Harry Muskee over verdriet, eenzaamheid en wroeging. Het is de blues in zijn meest pure vorm. Dit nummer en het album waar het van afkomstig is, Groeten Uit Grollo, behoren tot de parels van de Nederpop.

Als Groeten Uit Grollo in 1967 uitkomt, bestaat Cuby + Blizzards al een jaar of drie. De eerste singles laten een garageachtig bandje horen. Wanneer enkele bandleden, onder wie Harry Muskee en gitarist Eelco Gelling, in 1964 in de Houtrusthallen in Den Haag het American Folk & Blues Festival bijwonen, ligt de muzikale toekomst echter vast. Er wordt definitief voor de blues gekozen. De liefde voor de blues is alom aanwezig op Desolation, het debuut uit 1966. Cuby + Blizzards is van de een op andere dag een fenomeen. De gekwelde zang van Harry Muskee en het sublieme spel van Eelco Gellling geven de band een uniek geluid. Om de band hangt ook meteen een mysterieuze sfeer. Er doen de wildste verhalen de ronde over het liederrijke leven dat de band en zijn entourage zouden lijden in de boerderij in Grolloo.

De verwachting die Desolation wekt, wordt dus vlekkeloos ingelost met Groeten Uit Grollo. De band is dan inmiddels versterkt met pianist Herman Brood. Cuby + Blizzards heeft op dat moment – minstens – drie sterke, kleurrijke persoonlijkheden in de gelederen. Herman Brood, Eelco Gelling en Harry Muskee. De band onderscheidt zich daarmee van de meeste andere Nederlandse beat- en bluesbands, waar de kar meestal wordt getrokken door een enkel lid.

Cuby + Blizzards profiteert aanvankelijk van die weelde aan talent. Trippin’ Thru A Midnight Blues uit 1968 is een fantastich album, al is het maar vanwege de ballade Window Of My Eyes. Het is volgens velen de beste song van Cuby + Blizzards ooit. Ook dit liedje is het gestolde liefdesverdriet van de zanger. Eelco Gelling laat zijn gitaar snikken. Herman Brood vlecht er een fraai, bijna klassiek pianothema doorheen. Hoe groot de status van de band is, blijkt in die jaren wanneer er een album opgenomen wordt met de Amerikaanse blueslegende Eddie Boyd en er getourd wordt met de Ierse zanger Van Morrison.

Toch duurt het niet lang of het succesverhaal begint gestaag af te brokkelen. De ego’s die de band eerst vleugels geven, zorgen steeds meer voor interne spanningen. Gedoe met drugs en drank trekken een extra wissel op de band. Al snel is het een komen en gaan van muzikanten, wat de populariteit en de artistieke ontwikkeling niet ten goede komt. Ondertussen is de groep bijna onafgebroken op tournee, terwijl platenmatschappij Philips elk half jaar een lp verwacht. De druk gaat zijn tol eisen. Live Uit Düsseldorf, een concertregistratie uit 1968, laat nog horen hoe goed de band op de bühne is. Applenockers Flophouse uit 1969 levert met het titelnummer een sterke singlehit op. Daarna zet het verval gestaag in. Too Blind To See, Simple Man en Sometimes, die allemaal begin jaren 70 uitkomen, hebben hun momenten. Ze steken echter bleek af tegen het vroegere werk. In 1972 volgt het onvermijdelijke einde. Via het label van omroepvereniging VARA volgt in 1974 nog wel een sfeervolle registratie van een afscheidsoptreden.

In de decennia die volgen, wordt regelmatig geprobeerd de magie uit vervlogen jaren opnieuw op te roepen. Soms onder een nieuwe naam, een enkele keer als Cuby + Blizzards. Sporadisch maakt Harry Muskee ook onder eigen naam albums. Eind jaren 70 is het eigenlijk alleen Herman Brood die uitgroeit tot een muzikaal fenomeen en Bekende Nederlander. Eelco Gelling heeft er dan al enkele interessante en turbelente jaren als lid van Golden Earring opzitten. Pas in de jaren 90 krijgt Harry Muskee weer greep op zijn loopbaan. Er wordt een sponsor gevonden, die Cuby + Blizzards in staat stelt het lucratieve theatercircuit in te gaan. De band heeft daar jarenlang veel succes, terwijl de recensies van concerten juichend zijn. In 2009 volgt er zelfs met Cats Lost een sterk comebackalbum van Cuby + Blizzards, dat geproduceerd is door Daniël Lohues. Met hem worden ook de voorbereidingen getroffen voor de beoogde opvolger Dogs Found. Het album zal, vanwege de dood van Harry Muskee, vermoedelijk nooit voltooid worden. Wat rest is een bescheiden oeuvre van een band die door externe druk en interne spanningen en een gebrek aan ambitie zichzelf tekort heeft gedaan. In de jaren dat de groep vlamde, deed C+B echter niet onder voor de grote buitenlandse voorbeelden en leverde de band platen af die nog altijd ontroeren en verwonderen. Dankzij Cuby + Blizzards kreeg de Nederpop de blues.

 

BIOGRAFIE

Muskee werd tijdens de oorlog geboren in het Wilhelmina Ziekenhuis te Assen. Aanvankelijk woonde hij met zijn moeder bij zijn oma, omdat zijn vader gevangengenomen was en naar Duitsland was afgevoerd.

Pas na de oorlog, toen hij vier jaar was, zag hij zijn vader voor het eerst. Het gezin verhuisde naar Rotterdam maar keerde na twee jaar weer terug naar Assen. Zijn moeder kreeg multiple sclerose en kon niet meer goed voor haar kind zorgen. Omdat zijn vader, die toen brandweercommandant was, de hele dag van huis was, nam zijn grootmoeder de zorg voor Muskee grotendeels over.

Muskee werd op zijn tiende lid van de voetbalvereniging Achilles 1894 en op zijn vijftiende ging hij voor het eerst naar gitaarles. Op de mulo kwam hij in aanraking met jazz en dixieland. Met de broers Jaap en Henk Hilbrandie richtte hij de band The Mixtures op. Uit deze band kwam The Old Fashioned Jazz Group voort. De band speelde vooral op schoolfeesten in Assen.

Door onder meer de radiozender American Forces Network, voor Amerikaanse militairen die in het nabijgelegen Duitsland gelegerd waren, kwam Muskee in aanraking met bluesmuziek. Toen hij bij de platenzaak de elpee Concert at Newport van John Lee Hooker aantrof, besloot hij dat hij deze muziek ook wilde gaan maken.

In 1961, toen Muskee 20 jaar oud was, overleed zijn moeder. Een jaar later stierf ook zijn grootmoeder. Niet lang daarna brak Muskee door met The Blizzards.

Na het uiteenvallen van Cuby + Blizzards toerde hij rond met formaties als Red White 'n Blue, de Harry Muskee Band, de Muskee Gang en Muskee. Uiteindelijk bleek de originele naam Cuby + Blizzards de meest pakkende te zijn en onder deze naam, bijgestaan door de Groninger gitarist Erwin Java, toerde Muskee vele jaren door binnen- en buitenland.

Op initiatief van de Friese gedeputeerde Gerard van Klaveren werd in 1997 aan de Voorstreek te Grolloo een standbeeld van en voor Harry Muskee opgericht.

Daarnaast presenteerde hij muziekprogramma's voor Radio Drenthe en maakte hij voor diezelfde zender een studiereis door de zuidelijke staten van de Verenigde Staten, op zoek naar de wortels van de blues.

Op maandag 26 september 2011 overleed Harry Muskee op 70-jarige leeftijd aan kanker.

 

Onderscheidingen

Edison (met het debuutalbum Desolation van Cuby + Blizzards)

Erepenning van de stad Assen

Culturele Prijs van de provincie Drenthe

2003 Ridder in de Orde van Oranje-Nassau

2007 Gouden Harp voor zijn totale oeuvre

2007 Ambassadeur van de provincie Drenthe

2011 Erepenning gemeente Aa en Hunze

 

Muziekencyclopedie: overzicht, biografie en discografie

C+B museum te Grolloo

Mediabestanden

 

 

Terug naar Hoofdindex

Free counter and web stats