|
|
|
Erland & the
Carnival - Erland & the Carnival |
8½ |
|
Britten hebben meer folkbloed door de
aderen lopen dan wij kleinkunst- of schlagerbloed. Dat uit zich ondermeer in de
regelmatige heropstanding van een folkhype, in de niet aflatende bewondering
voor folkinstituten als Richard Thompson, Bert Jansch of Fairground Attraction,
maar ook in de folky onderlaag die kenners menen te ontwaren bij zowel The
Beatles als bij Blur of The Verve..lees
meer
 |
|
|
|
|
The Lovell
Sisters - Time to grow |
7 |
|
De Amerikaanse zusjes Lovell zijn
niet alleen drie mooie meiden van rond de twintig, ze kunnen ook nog eens
verdraaid goed spelen. Met hun inventieve gepingel op viool, dobro en mandoline
zijn Jessica, Megan en Rebecca als jaren een succesnummer op allerlei
bluegrassfestivals in hun thuisland. Geen wonder, hun muziek ontstijgt
moeiteloos de beperkingen van het bluegrassgenre..lees
meer
 |
|
|
|
|
Reckless Kelly -
Somewhere in time |
8 |
|
Reckless Kelly werd aan het eind van
de jaren 90 opgericht in Bend, Oregon, maar werd pas opgemerkt toen de band een
paar jaar later naar Austin, Texas, verhuisde. De band brak uiteindelijk door
met het in 2003 verschenen Under The Table And Above The Sun; ook mijn eerste
kennismaking met de muziek van Reckless Kelly..lees
meer
 |
|
|
|
|
Elishema -
Sophisticated man |
6 |
|
Elishema is een zwarte zangeres die
in 2008 haar debuutsingle ‘Get Loose’ uitbracht. Haar stijl situeert zich in het
urban/pop up-tempo dance segment, en nu is haar nieuwste single verschenen.
Binnenkort zal ook haar debuutcd ‘New Beginnings’ verkrijgbaar zijn.
Sommige bronnen vergelijken haar stem met de jonge Whitney Houston..lees
meer
 |
|
|
|
|
Spandau Ballet -
Once more |
7 |
|
Eerst een Best
Of uitbrengen en dan je echte comeback maken met een album dat merendeels is
gevuld met remakes van diezelfde hits? Het lijkt geen slimme zet, maar tijdens
beluistering van Once More verdwijnt je aanvankelijke scepsis al
snel. Slaafse reproducties werden gemeden en in sommige gevallen is zelfs sprake
van een aanzienlijke verbetering ten aanzien van de oorspronkelijke versies..lees
meer
 |
|
|
|
|
Massive Attack -
Heligoland |
7 |
|
Grote groepen
met een langverwachte nieuwe plaat, we hadden er in 2009 een vette kluif
aan: Air, Pearl Jam, Muse,... . Maar uiteindelijk bleken ze allemaal in
hetzelfde bedje ziek: kwaliteit... bij vlagen. De kersverse boorling van Massive
Attack mag er gerust naastgelegd worden.
Massive Attack was
bijna uit ons kortetermijngeheugen verdwenen..lees
meer
 |
|
|
|
|
Salif Keita - La
Difference |
8½ |
|
Salif Keita’s
La Difference is het derde deel van de akoestische trilogie die hij
inzette met Moffou (2002) en vervolgens met M’Bemba (2005). Het is Keita’s meest
politieke album tot nu toe. Keita, zelf een albino, heeft La Difference
opgedragen aan de albino’s die in Afrika als minderwaardig worden beschouwd..lees
meer
 |
|
|
|
|
Fiona Boyes -
Blues woman |
7½ |
|
Fiona Boyes kan in haar eentje jouw plaatselijke Juke Joint
in beroering
brengen, want wanneer het om blues gaat, is zij zowat van alle markten thuis.
Uiteraard is één van haar stokpaardjes de blues recht uit de Delta. Haar tweede
album voor Yellow Dog Records en meteen haar nieuwste, werd reeds in 2009 in
Austin Texas ingeblikt..lees
meer
 |
|
|
|
|
Haale - No
ceiling / Ariana Delawari - Lion of Panshir |
9½ / 9 |
|
Zelfs twee zwaluwen maken nog geen
zomer, dus het is te vroeg om al van een nieuwe trend te spreken. Toch horen
deze cd’s onbetwist tot een nieuw hybride vorm van rockmuziek die (Amerikaanse)
indierock mengt met elementen uit de traditionele muziek van de culturen waaruit
beide zangeressen/singersongwriters afkomstig zijn: Iran (Haale) en Afghanistan
(Delawari)..lees
meer
 |
|
|
|
|
Shakespears
Sister - Songs from the red room |
6½ |
|
Ooit was de
Ierse Siobham Fahey gelukkig als zangeres van het succesvolle meidentrio
Bananarama. Eind jaren tachtig veranderde dat: ze wilde nu wel eens serieus
genomen worden. Dus richtte zij Shakespears Sister op, een damesduo dat al even
gelikte synthipop maakte als haar eerste bandje. Stay en I Don’t Care
werden wereldhits..lees
meer
 |
|
|
|
|
José James -
Blackmagic |
9 |
|
Zijn droomdebuut heeft een vervolg
gekregen. Zangsensatie van de afgelopen twee jaar, José James, ging voor
opvolger Blackmagic terug naar zijn roots: de soul. Gecombineerd met
hedendaagse invloeden en zijn passie voor jazz, heeft hij wederom een prachtig
album geproduceerd. Blackmagic is wel andere koek dan The Dreamer..lees
meer
 |
|
|
|
|
Silje Nergaard -
A thousand true stories |
9 |
|
Begin vorig jaar verscheen het nieuwe
album van jazzzangeres Silje Nergaard al in haar thuisland Noorwegen, waar het
direct een groot succes werd. Gek genoeg komt het nu pas in ons land uit.
Terwijl het nota bene een samenwerking betreft met ‘ons’ onvolprezen Metropole
Orkest. Silje was toe aan verandering, wilde meer dynamiek in haar muziek..lees
meer
 |
|
|
|
|
The Wiyos -
Broken land bell |
7½ |
|
Meters maken,
The Wiyos uit New York zitten er niet mee. Ruim 4000.000 kilometers hebben ze op
de meter staan en het eind is voorlopig niet in zicht. Naast een imponerende
reeks van meer dan duizend optredens is de groep ook actief in de studio.
Broken Land Bell is hun vierde cd..lees
meer
 |
|
|
|
|
Roxanne Potvin -
The way it feels |
8 |
|
Roxanne Potvin
uit Quebec, Canada is een 23-jarige vocaliste en gitariste. Haar naam was me
voor het eerst opgevallen op een cd van J.W. Jones. En later met haar debuut
"Careless Loving" (2004) pakte deze Canadese singer-songwriter uit met een
volstrekt onweerstaanbare en tijdloze portie blues, oude nachtclub rhytm & blues
en een vleugje oude jazz, soul en folk..lees
meer
 |
|
|
|
|
Pat Metheny -
Orchestration |
9½ |
|
Als kind bracht
Pat Metheny uren door in de kelder van zijn opa. Daar speelde hij op een player
piano die in Nederland pianola wordt genoemd. In zo’n instrument stopte je een
rol, te vergelijken met het boek dat een draaiorgel van liedjes voorziet. Uit de
pianola kwam het Orchestration voort, een mechanisch apparaat dat de
klanken van een band of orkest voort kon brengen..lees
meer
 |
|
|
|
|
Ricky Koole - To
the heartland |
8 |
|
Zelf schrijft
ze geen liedjes. Nooit echt tijd voor gehad. Nee, de kracht van zangeres Ricky
Koole is het uitkiezen en vertolken van verweesde pareltjes uit vooral de
Amerikaanse culturele schatkamer. De Amsterdamse, gedreven als een missionaris
met scoringsdrift, heeft voor haar derde studioalbum To The Heartland
elf
liedjes opgedoken die volgens haar meer aandacht verdienen dan ze tot dusver
gekregen hebben..lees
meer
 |
|