|
|
|
Ladi 6 - Time is
not much |
7½ |
|
Ladi 6 – De
artiestennaam van Karoline Tamati uit Nieuw-Zeeland – was de afgelopen tien jaar
al te horen als frontdame bij Shapeshifter, Scribe en Fat Freddy’s Drop en maakt
hiermee haar solodebuut. Ze is zowel zangeres als rapper en blinkt uit middels
hoog intelligente teksten..lees
meer
 |
|
|
|
|
Emily Portman -
The Glamoury |
9 |
|
En weer werpt de
Engelse folkwereld een nieuweling op die allerwegen de aandacht trekt en niet
ten onrechte. Afkomstig uit het zuiden en nu gevestigd in het noorden vormde
Emily Portman in het recente verleden reeds een trio met Jim Causley en Lauren
McCornick (The Devil’s Interval)..lees
meer
|
|
|
|
|
Jacqueline - Good
life |
7½ |
|
Als het
debuutalbum van Jacqueline Govaert net zo spannend zou zijn geweest als haar
songtitels, waren we snel klaar geweest: saai en clichématig. Met Honey B
als meest inventieve titel en verder vooral ‘vondsten’ als Good Life,
All I Want Is You en Forgive Me belooft
het album een lange zit te worden. Dat valt gelukkig mee..lees
meer
|
|
|
|
|
Tracy Bonham -
Masts of Manhatta |
8 |
|
Tracy Bonham is
trouw gebleven aan haar eigen bioritme: opnieuw zijn er vijf jaar verstreken
sinds haar laatste volwaardige album. Blink The Brightest deed destijds
de titel recht en bevatte voor haar doen soms uitgesproken zonnig getoonzette
indiepop. Verdwenen was de hysterie van het overschatte debuut The Burdens Of
Being Upright..lees
meer
|
|
|
|
|
Eels - Tomorrow
morning |
8½ |
|
Tomorrow
Morning is het laatste album uit een
drieluik dat verder bestaat uit Hombres Loco (2009) en End Times
(2010). Op End Times deed Mark E. verslag van zijn verloren liefde, gevat
in sombere maar o zo mooie liedjes. Tomorrow Morning gaat over ‘the
redemption, a new beginning and another chance’, de belofte van een nieuwe
morgen..lees
meer
|
|
|
|
|
Kate Tucker -
White horses |
8 |
|
Ik heb de afgelopen
dagen een aantal cd’s beluisterd; ze waren leuk, maar konden mij niet over de
lengte van het gehele album boeien. Ik miste de juiste sprankeling. Alsof de
gewenste intensiteit er niet was. Mogelijk (tijdelijk) de mijne, maar met een
grote kans van waarschijnlijkheid eerder die van de desbetreffende artiesten..lees
meer
|
|
|
|
|
Tom Jones -
Praise & blaim |
8 |
|
Terwijl
bijvoorbeeld Joe Cocker na zijn beginjaren nooit meer de plaat maakte die hij
volgens velen in zich had en steevast op de proppen komt met min of meer
dezelfde onderhand redelijk uitgekauwde overgeproduceerde rock en soul, blijft
Tom Jones zich steeds weer vernieuwen en nieuwe wegen zoeken om zich muzikaal te
uiten..lees
meer
|
|
|
|
|
Carmen Souza -
Protegid |
7½ |
|
Carmen Souza
maakte in 2008 met Verdade een duidelijk muzikaal statement. Daarop liet ze haar
eigen unieke stijl horen die weinig ontleende aan de morna en de coladeira. Je
kon haar feitelijk al een in het Kaapverdisch Creools zingende jazz zangeres
noemen.
Op haar nieuwe album zet ze die lijn
voort en durft ze meer te experimenteren..lees
meer
|
|
|
|
|
Los Lobos - Tin
can trust |
8 |
|
Verrassend kun
je de albums van Los Lobos als niet meer noemen sinds Kiko uit 1992. Maar
waar alle latere albums uit de jaren negentig tegenvielen, herpakten de heren
zich weer aan het begin van het nieuwe millennium en leverden ze een reeks
uitstekende cd’s af..lees
meer
|
|
|
|
|
Rose - Les
souvenirs de ma frange |
8 |
|
In Nederland
lijken we de Franse zuchtmeisjes momenteel helemaal vergeten, maar in de Franse
megasupermarkten zijn ze gelukkig nog altijd goed vertegenwoordigd. Met flink
wat nieuwe namen en geen mogelijkheid om een cd te beluisteren was het in veel
gevallen gokken, maar de tweede cd van de Française Rose verdween zonder ook
maar een spoortje twijfel in de fors uitgevallen winkelwagen..lees
meer
|
|
|
|
|
Alain Clark -
Colorblind |
10 |
|
Kan het nog
beter dan Living Out? Dat is wat iedereen zich afvroeg na het
verpletterende succes van Clarks Engelstalige debuutalbum, nu ruim twee jaar
geleden. En, om een lang verhaal kort te houden, ja dat kan. Met een imposante
lijst nationale en internationale sessiemuzikanten..lees
meer
|
|
|
|
|
Miss Montreal -
So... anything else? |
8 |
|
De carrière van
Sanne Hans en haar band Miss Montreal heeft in twee jaar een stormachtige
ontwikkeling doorgemaakt. Amper een jaar na het debuutalbum dat misschien nog in
de categorie singer/songwriter viel te plaatsen, is er nu de opvolger
So…Anything Else?..lees
meer
|
|
|
|
|
Peter Case - Wig! |
9 |
|
Peter Case
wordt in de Verenigde Staten en Europa beschouwd als één van de beste
singer-songwriters. Van een doorbraak – ondanks een reeks prachtige cd’s – kwam
het evenwel nooit. In 2009
onderging Case major heart surgery. Dankzij loyale fans overleefde
hij die in de States op zijn minst ook financiële ramp..lees
meer
|
|
|
|
|
Kristin Hersh -
Cats and mice |
5 |
|
Veel
muziekliefhebbers hebben een onvoorwaardelijk zwak voor het eeuwige kindvrouwtje
Kristin Hersh. En één van hen ben ik. Dat neemt niet weg dat dit solo live-album
erg magertjes is. Hoewel al bijna vijftien jaar onder haar eigen naam werkend,
is Kristin altijd die zangeres met dat zinderende stemgeluid van de groep
Throwing Muses gebleven..lees
meer
|
|
|
|
|
Best Coast -
Crazy for you |
8 |
|
Crazy For You
van Best Coast ligt al een tijdje op de stapel, want er zijn zo veel bandjes als
Best Coast. Tenminste, dat dacht ik. Sinds openingstrack Boyfriend voor het
eerst uit de speakers knalde heb ik een ongelooflijk zwak voor de tweede plaat
van de band uit Los Angeles..lees
meer
|
|
|
|
|
Sara van Buskirk
- The place where you are |
8½ |
|
Hoewel de
Amerikaanse singer-songwriter Sara Van Buskirk geen rood haar heeft, is ze toch
een vrouw naar mijn hart. Naar eigen zeggen drinkt ze haar Tennessee Whisky
bij voorkeur uit de fles, heeft ze belangstelling voor oudere mannen..lees
meer
|
|
